شاهد

ب

چهارشنبه, ۱۴ بهمن ۱۳۹۴، ۰۲:۱۶ ب.ظ

بسم الله الرحمن الرحیم
موضوع جریان حقیقت و تاثیر آن در مراتب موجودات از کلیدی ترین موضوعات زندگی انسان است که با کلمه و کلمات و کلام اتفاق می افتد.
به همین دلیل علم به قواعد جاری در تالیف کلمات و جریان کلام در هستی و تکوین از علوم پایه محسوب می شود، علومی که سرچشمه علوم و حکمت های فراوانی است.
در این علم به این موضوع توجه می شود که هر موجودی به صورت کلمه خلق شده است و دارای معنا و مفهومی است و بدین صورت از مراتبی از وجود حظ و بهره دارد که می تواند بر اساس آن مرتبه در هستی ایفای نقش کند.
ما سواد خواندن طبیعت و مهم تر از آن هستی را نداریم زیرا حرف و کلمه و قاعده ربط آنها را نمی دانیم و مهم از آن اینکه نمی توانیم آنها را کلمه ببینیم. کسی که به مقام مشاهده کلمات دست می یابد عظمت هستی برایش معنای دیگری پیدا می کند، زیرا[1]
وَلَوْ أَنَّمَا فِی الأرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ
مَا نَفِدَتْ کَلِمَاتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ ﴿٢٧[2]



[1] بخش هایی از مقدمه ی کتاب تدبر در کلمه از مجموعه آثار تدبر در هستی، مولف آقای احمدرضا اخوت

[2] سوره مبارکه لقمان آیه 27

۹۴/۱۱/۱۴
مریم السادات احمدنژاد